هواپیماهای مسافربری از نظر اندازه، ظرفیت، تعداد موتورها و نوع کاربرد با یکدیگر تفاوت دارند. بعضی از آن‌ها برای پروازهای کوتاه و منطقه‌ای طراحی شده‌اند و برخی دیگر ظرفیت جابه‌جایی تعداد زیادی مسافر را در مسیرهای طولانی دارند. هنگام خرید بلیط هواپیما، آشنایی با مدل‌های مختلف کمک می‌کند اطلاعات پرواز را بهتر بشناسید و با ویژگی‌های هواپیمایی که انتخاب کرده‌اید، آشنا شوید.
در ادامه، ۷ مدل از هواپیماهای مسافربری شناخته‌شده، از فوکر ۱۰۰ تا بوئینگ ۷۴۷، را از نظر ظرفیت، نوع موتور و کاربرد بررسی می‌کنیم.
بوئینگ ۷۴۷ که با نام جامبوجت (Jumbo Jet) شناخته می‌شود، یکی از بزرگ‌ترین هواپیماهای مسافربری جهان است. این هواپیمای پهن‌پیکر با چهار موتور، برای جابه‌جایی تعداد زیادی مسافر و بار در مسیرهای طولانی طراحی شده است. ظرفیت آن به مدل هواپیما و چیدمان صندلی‌ها بستگی دارد و در برخی پیکربندی‌ها به بیش از ۴۰۰ مسافر می‌رسد.
مهم‌ترین ویژگی ظاهری بوئینگ ۷۴۷، برآمدگی طبقه بالایی در قسمت جلوی بدنه است؛ ساختاری که آن را از بسیاری از هواپیماهای مسافربری دیگر متمایز می‌کند. ۴ موتور نصب‌شده زیر بال‌ها نیز از نشانه‌های واضح این مدل هستند.
ایرباس A320 یکی از شناخته‌شده‌ترین هواپیماهای مسافربری باریک‌پیکر است که در بسیاری از خطوط هوایی جهان فعالیت می‌کند. این هواپیما دو موتور در زیر بال‌ها دارد و با توجه به اندازه و ظرفیت خود، برای پروازهای کوتاه و متوسط مناسب است. ظرفیت معمول آن حدود ۱۵۰ تا ۱۸۰ مسافر است، هرچند این عدد با توجه به نسخه هواپیما و چیدمان کابین تغییر می‌کند.
بدنه نسبتا باریک، دو موتور زیر بال‌ها و طراحی یکپارچه و مدرن از ویژگی‌های ظاهری A320 هستند. این هواپیما در مقایسه با مدل‌های پهن‌پیکر، فضای کمتری برای حمل مسافر دارد و بیشتر در مسیرهایی استفاده می‌شود که به ظرفیت هواپیماهای بزرگ نیاز ندارند.
فوکر ۱۰۰ یک هواپیمای جت باریک‌پیکر با ظرفیت معمول حدود ۱۰۰ مسافر است که سال‌ها در مسیرهای داخلی ایران حضور داشته است. این هواپیما دو موتور دارد که برخلاف ایرباس A320 و بوئینگ ۷۳۷، در قسمت عقب بدنه نصب شده‌اند. همین ویژگی، تشخیص فوکر ۱۰۰ را از بسیاری از هواپیماهای مسافربری دیگر آسان می‌کند.
فوکر ۱۰۰ برای پروازهای کوتاه و متوسط طراحی شده و به دلیل ظرفیت کمتر نسبت به هواپیماهای بزرگ‌تر، برای مسیرهایی با تقاضای مسافر محدودتر نیز مناسب بوده است. البته وضعیت فعالیت این مدل در ایران به ناوگان هر شرکت هواپیمایی و شرایط عملیاتی آن بستگی دارد.
ای‌تی‌آر ۷۲ با دو موتور توربوپراپ و ملخ‌های بزرگ خود، از نظر ظاهری تفاوت زیادی با هواپیماهای جت مسافربری دارد. این هواپیما ظرفیت ۷۰ مسافر دارد و برای پروازهای کوتاه و منطقه‌ای طراحی شده است.
مهم‌ترین تفاوت ATR 72 با هواپیماهایی مانند فوکر ۱۰۰ و ایرباس A320، نوع موتور آن است. موتورهای توربوپراپ با چرخاندن ملخ، نیروی لازم برای حرکت هواپیما را ایجاد می‌کنند. این ساختار برای بسیاری از مسیرهای کوتاه مناسب است و امکان استفاده از هواپیماهای کوچک‌تر را در مسیرهایی با تقاضای کمتر فراهم می‌کند.
اگر هنگام سوارشدن به هواپیما دو ملخ بزرگ روی بال‌ها دیدید، احتمال دارد با یک هواپیمای توربوپراپ مانند ATR 72 روبه‌رو باشید.
ایرباس A300 و A310 دو مدل از هواپیماهای پهن‌پیکر ایرباس هستند که نسبت به هواپیماهایی مانند A320 بدنه عریض‌تری دارند. هر دو مدل به دو موتور مجهز شده‌اند و طراحی آن‌ها امکان استفاده از کابین پهن‌تر و چیدمان‌های متنوع‌تر صندلی را فراهم می‌کند. ظرفیت دقیق این هواپیماها به نسخه و آرایش کابین بستگی دارد.
این دو مدل برای جابه‌جایی تعداد بیشتری مسافر در مقایسه با هواپیماهای باریک‌پیکر طراحی شده‌اند و در برخی مسیرهای متوسط و طولانی کاربرد داشته‌اند. تفاوت اصلی آن‌ها با A320 در پهنای بدنه و ساختار کابین است؛ به همین دلیل، ظاهر بزرگ‌تر و عریض‌تر آن‌ها از فاصله دور نیز قابل تشخیص است.
بوئینگ ۷۳۷ یکی از پرکاربردترین خانواده‌های هواپیماهای مسافربری در جهان است که در نسل‌ها و نسخه‌های مختلف تولید شده است. این هواپیمای باریک‌پیکر دو موتور دارد که زیر بال‌ها نصب شده‌اند و بیشتر برای پروازهای کوتاه و متوسط به کار می‌رود. ظرفیت مسافران نیز بر اساس نسل هواپیما و چیدمان صندلی‌ها متفاوت است.
بوئینگ ۷۳۷ از نظر کاربرد و اندازه، رقیب اصلی خانواده ایرباس A320 به شمار می‌رود. یکی از نشانه‌های ظاهری برخی نسخه‌های قدیمی‌تر آن، شکل ورودی موتور است که در قسمت پایینی، حالت تخت‌تری دارد و برخلاف بسیاری از موتورهای جت، کاملاً دایره‌ای به نظر نمی‌رسد. البته این ویژگی در همه نسل‌های ۷۳۷ یکسان نیست.
خانواده MD-80 شامل هواپیماهای جت باریک‌پیکری است که با بدنه کشیده و دو موتور نصب‌شده در انتهای بدنه شناخته می‌شوند. ظرفیت این هواپیماها، بسته به مدل و چیدمان کابین، حدود ۱۴۰ تا ۱۷۰ مسافر است. این خانواده برای پروازهای کوتاه و متوسط طراحی شده و در گذشته در برخی مسیرهای ایران نیز حضور داشته است.
مهم‌ترین تفاوت ظاهری MD-80 با هواپیماهایی مانند A320 و بوئینگ ۷۳۷، محل قرارگیری موتورهای آن است. در این خانواده، موتورها به‌جای زیر بال‌ها، در دو طرف قسمت انتهایی بدنه نصب شده‌اند. بدنه باریک و کشیده نیز از دیگر نشانه‌هایی است که به تشخیص این مدل کمک می‌کند.
هواپیماهای مسافربری از نظر ظرفیت، نوع موتور و طراحی بدنه تفاوت‌های مشخصی دارند. ATR 72 با موتورهای ملخ‌دار برای مسیرهای کوتاه و منطقه‌ای مناسب است؛ درحالی‌که فوکر ۱۰۰، خانواده MD-80، ایرباس A320 و بوئینگ ۷۳۷ از هواپیماهای جت باریک‌پیکر هستند. در مقابل، ایرباس A300 و A310 با بدنه پهن‌تر، فضای بیشتری برای چیدمان صندلی‌ها دارند و بوئینگ ۷۴۷ نیز به‌دلیل چهار موتور و ظرفیت زیاد، در گروه هواپیماهای بزرگ و پهن‌پیکر قرار می‌گیرد.
| مدل هواپیما | ظرفیت مسافر | تعداد و نوع موتور | ویژگی اصلی و کاربرد |
| ای‌تی‌آر ۷۲ (ATR 72) | حدود ۷۰ نفر | ۲ توربوپراپ | کوچک، ملخی، مناسب مسیرهای کوتاه و منطقه‌ای |
| فوکر ۱۰۰ (Fokker 100) | حدود ۱۰۰ نفر | ۲ موتور (در عقب) | کوچک‌تر، موتور در عقب، مسیرهای کوتاه و متوسط |
| خانواده MD-80 | حدود ۱۴۰ تا ۱۷۰ نفر | ۲ موتور (در عقب) | بدنه کشیده، موتور در عقب، مسیرهای کوتاه و متوسط |
| ایرباس A320 | حدود ۱۵۰ تا ۱۸۰ نفر | ۲ موتور (زیر بال) | مدرن، باریک‌پیکر، پروازهای کوتاه و متوسط |
| بوئینگ ۷۳۷ | متغیر (بسته به نسل) | ۲ موتور | رقیب A320، پروازهای کوتاه و متوسط |
| ایرباس A300 و A310 | متغیر (بسته به چیدمان) | ۲ موتور | پهن‌پیکر و بزرگ‌تر، مسیرهای پرتردد و متوسط/طولانی |
| بوئینگ ۷۴۷ | تعداد زیادی مسافر و بار | ۴ موتور | چهارموتوره، جامبوجت غول‌پیکر، پروازهای طولانی |
برای خرید بلیط هواپیما و برنامه‌ریزی راحت‌تر سفر، انتخاب یک مرجع معتبر اهمیت زیادی دارد. بوکینگ با ارائه خدمات متنوع گردشگری، از خرید بلیط هواپیما و قطار گرفته تا رزرو هتل، تور مسافرتی و بیمه سفر، به شما کمک می‌کند نیازهای سفرتان را در یک مرجع پیگیری کنید. با مراجعه به سایت بوکینگ، می‌توانید گزینه‌های سفر را بررسی کنید و متناسب با مقصد و برنامه خود، انتخاب مناسبی داشته باشید.
EchoTechTeam 
نظرات کاربران
ثبت نظر